top of page

Θα με φροντίσω…το υπόσχομαι!



Με αυτή την υπόσχεση είχα αποχαιρετήσει ένα αγαπημένο μου πρόσωπο κάποια χρόνια νωρίτερα, όταν έφευγε για το εξωτερικό. Το είπα μεν άλλα δεν ήξερα πως να το κάνω δε. Δεν ήξερα πως και από που να αρχίσω. Τόσο χρόνια φροντίζω, είμαι ειδικός για τους άλλους, όχι για μένα. Και πώς δηλαδή να με φροντίσω και για πoιό λόγο; Δεν μου ήταν ξεκάθαρο. Άρχισα να ψάχνω απεγνωσμένα τρόπους για να με φροντίσω. Διάβασα διάφορα. Από το να ακούω μουσική μέχρι να περπατάω, να διαβάζω, να τρώω υγιεινά, να βρίσκομαι με φίλους. Τίποτε δεν μου κόλλαγε….τίποτε δεν μου έκανε. Και τι θα μου δώσουν όλα αυτά αναρωτιόμουνα….και απάντηση δεν είχα.


Άρχισα να αναρωτιέμαι και «τι σημαίνει να με φροντίσω»; Να με φροντίσω για να είμαι καλά, και τι σημαίνει για να είμαι καλά τελικά; Πότε είμαι καλά τελικά και πότε δεν είμαι, και όταν δεν είμαι τι μου συμβαίνει και τι χρειάζομαι για να γίνω καλά; Μπήκα σε ένα απίστευτο μονόλογο και άκρη δεν έβγαλα.


Οι μέρες κυλούσαν και ένιωθα κουρασμένη, σωματικά και πνευματικά, είχα γίνει ευέξαπτη και αντιδρούσα έντονα με ασήμαντες αφορμές. Χρειαζόμουνα ενέργεια για να συνεχίσω. Ενέργεια που συνήθως παίρνω όταν κοιμηθώ λίγο παραπάνω ή όταν κάνω power nap το μεσημέρια, μέσα στο ΣΚ. Το ένιωσα και το εμπιστεύτηκα, χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς κριτική. Αποφάσισα να δώσω στον εαυτό μου την ευκαιρία να λάβει την ενέργεια που χρειαζόταν με το να κοιμηθεί λίγο παραπάνω, γιατί γνώρισα πως αυτό μου κάνει καλό και με βοηθάει. Το έβαλα σε εφαρμογή. Άλλαξα λίγο τη ρουτίνα του ύπνου μου για να εξοικονομήσω λίγο χρόνο παραπάνω και από 24.00 που ξάπλωνα άρχισα να ξαπλώνω 22.30 και να ξυπνάω και 30’αργότερα. Σε μια εβδομάδα, σε συνδυασμό με τον πολύτιμο ύπνο μέσα στο ΣΚ, είδα τη διαφορά. Ξεκουράστηκα. Το σώμα μου έγινε πιο ανάλαφρο και το μυαλό μου πιο διαυγές. Ηρέμησα. Σαν κάτι να έγινε, σκέφτηκα.


Από εκείνη τη φορά άρχισα να παρατηρώ αυτό που μου συμβαίνει, να εμπιστεύομαι αυτό που νιώθω, να εστιάζω στο τι χρειάζομαι και να του το δίνω με προτεραιότητα, ευγένεια και κατανόηση. Η αρχή δεν ήταν εύκολη. Και η αλήθεια είναι πως δεν κατάφερνα πάντα μέσα στον απαιτητικό ρυθμό της καθημερινότητας να εστιάσω σε αυτό. Παρόλα αυτά είχα το νου μου πλέον και αυτό κάπως με βοήθησε.


Άρχισα να παρατηρώ πότε η συμπεριφορά μου άλλαζε και να ανατρέχω στο τι μου το είχε προκαλέσει αυτή την αλλαγή. Υπήρχαν φορές που στο τέλος της ημέρας στη δουλειά και πριν γυρίσω σπίτι γινόμουν ευέξαπτη. Δεν άντεχα αυτό το «πέρασμα» από τον έναν ρόλο στον άλλο. Η έντονη και η συνεχής δια δράση με τους γύρω μου και οι πολλές εναλλαγές μέσα στην ημέρα μου, η συνεχής προσπάθεια να ανταποκριθώ στις υποχρεώσεις μου και να φροντίσω για όλα, μου δημιουργούσε απίστευτη ένταση και νεύρα. Χρειαζόμουν να κλείσω το διακόπτη επικοινωνίας με τον «έξω κόσμο» και να μείνω με μένα για λίγο, χωρίς ρόλο, χωρίς πλαίσιο.


Ήταν δύσκολο να το πέτυχω μέσα στην ημέρα μου. Ο χρόνος δεν έφτανε. Τότε ήταν που αποφάσισα πάλι να δημιουργήσω χώρο και χρόνο. Έφευγα από τη δουλειά 15’ νωρίτερα και γύρναγα στο σπίτι 15’ αργότερα. Αυτό το πολύτιμο μισάωρο επισκεπτόμουνα το «αγαπημένο» μου μέρος. Ένα μέρος που βρήκα κοντά στο σπίτι με απίστευτη φυσική ομορφιά που με γαλήνευε μόνο βλέποντάς το. Πήγαινα εκεί και δεν έκανα απολύτως τίποτα για 30 ολόκληρα λεπτά. Απλά έβλεπα το δέντρα και άκουγα τα πουλιά, χωρίς ρόλο, χωρίς πλαίσιο. Και αυτό πάλι με βοήθησε.


Η παραπάνω εμπειρία είναι απολυτά προσωπική, παράδειγμα του δικού μου τρόπου αυτό – φροντίδας, και αποτέλεσμα προσωπικής δουλειάς που έκανα για αρκετό καιρό στη δική μου θεραπεία, ώστε να μάθω να παρατηρώ τον εαυτό και τι τελικά χρειάζομαι.


Αυτό όμως δεν σημαίνει πως όλα είναι κατάλληλα για όλους και αυτό γιατί πολύ απλά ο κάθε ένας από εμάς είναι μοναδικός, έχει διαφορετικές ανάγκες, αντοχές, επιθυμίες, προτιμήσεις, συνήθειες. Κοινός παρονομαστής ωστόσο σε όλα αυτά είναι οι ανάγκες μας και το τι κάθε φορά χρειαζόμαστε και η επίδειξη εμπιστοσύνης σε αυτό, για να επιλέγουμε τελικά τον τρόπο που θα μας ανακουφίσει και θα μας καλύψει γιατί τελικά η αυτοφροντίδα είναι πολύτιμη για εμάς αρχικά και για όσους αγαπάμε.


Εσύ πως φροντίζεις τον εαυτό σου; Σου αρκεί ή χρειάζεσαι κάτι παραπάνω;


Comments


bottom of page